 | Name | Golden Frostbound Oath |
| Family | Weapon, Bow | |
| Rarity |  | |
| Conversion Exp | 300000 | |
| Base Attack | 44.34 | |
| Substat Type | Critical Damage % | |
| Base Substat | 19.2% | |
| Weapon Affix | Dawn’s Salutation Returned | |
| Affix Description | พลังป้องกันเพิ่มขึ้น | |
| Description | ธนูยาวที่สร้างขึ้นจากไม้ขาวโบราณ ในอดีตกาลอันแสนไกล มันเคยเป็นของราชาแจ็คฟรอสต์แห่งแดนเหนือ | |
| Weapon Ascension Materials |            |
| Table of Content |
| Weapon Stats |
| Weapon Affix |
| Item Story |
| Gallery |
Weapon Stats
| Lv | Atk | Bonus CritDMG% | Materials | Total Materials |
| 1 | 44.34 | 19.2% | ||
| 20 | 110.17 | 33.93% | 553 10000 | 55310000 |
| 20+ | 141.27 | 33.93% | ||
| 40 | 209.82 | 49.44% | 5181220000 | 52315300005 |
| 40+ | 240.92 | 49.44% | ||
| 50 | 275.46 | 57.2% | 99930000 | 52315600001499 |
| 50+ | 306.66 | 57.2% | ||
| 60 | 341.46 | 64.95% | 5181445000 | 52315105K1427235 |
| 60+ | 372.56 | 64.95% | ||
| 70 | 407.81 | 72.69% | 914955000 | 52315160K14272314149 |
| 70+ | 438.91 | 72.69% | ||
| 80 | 474.55 | 80.45% | 6271865000 | 52315225K1427231441276 |
| 80+ | 505.65 | 80.45% | ||
| 90 | 541.83 | 88.2% |
Weapon Affix
| Lv | Affix Progression | Materials |
| 1 | พลังป้องกันเพิ่มขึ้น | |
| 2 | พลังป้องกันเพิ่มขึ้น |  2000 |
| 3 | พลังป้องกันเพิ่มขึ้น | 4000 |
| 4 | พลังป้องกันเพิ่มขึ้น | 8000 |
| 5 | พลังป้องกันเพิ่มขึ้น | 16000 |
Item Story
ในอดีตกาลอันไกลโพ้น เคยมีบทเพลงแห่งท้องทุ่งและมวลบุปผา ปกครองดินแดนชนบทที่ไร้ซึ่งความกังวล แม้แต่พายุหิมะอันหนาวเหน็บ ก็ยังครั่นคร้ามและหลบเลี่ยง เมื่ออยู่เบื้องหน้าป่าต้นโอ๊กอันสูงตระหง่าน นั่นคือยุคสมัยที่ไม่เคยประสบความอดอยากแร้นแค้น ผู้คนในแดนสวรรค์ต่างขับขานบทเพลงแห่งความปีติ ต่อความโปรดปรานจากสวรรค์เบื้องบน ชาว Arcadia ผู้ทะนงตนในพรจากสายลมนับพันต่างเชื่อว่า ความรุ่งโรจน์ของนครศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนหยัดลำพังเหนือมวลมนุษย์ จักสืบสานไปชั่วกาลนาน จวบจนม่านหมอกแห่งหายนะได้พรากพลังชีวิตที่ไหลเวียนไป ความเงียบสงัดอันหนาวเหน็บ ได้ฝังกลบสายลมแห่งวสันตฤดูของอาณาจักรโบราณ อัศวินกิ่งทองผู้สูญเสียบ้านเกิดแบกรับปณิธานอันแสนเศร้าเพื่อกอบกู้อาณาจักร และก้าวเข้าสู่หิมะเหมันต์อันมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดเพียงลำพัง "Gunnhildr ผู้กล้าในคำพยากรณ์ ทายาทศักดิ์สิทธิ์อันสูงส่ง และความหวังสุดท้ายของเผ่าเราเอ๋ย" "มีเพียงต้องหักกิ่งทองคำบริสุทธิ์ที่ยังไม่แปดเปื้อนเท่านั้น จึงจะทำให้ต้นไม้ที่แห้งเหี่ยว กลับมาแตกยอดใหม่อีกครั้งได้" "มีเพียงต้องหักกิ่งทองคำบริสุทธิ์ที่ยังไม่แปดเปื้อนเท่านั้น จึงจะทำให้สรวงสวรรค์ที่ถูกปิดผนึกไว้ของเรา ดำรงอยู่สืบไปได้อีกหมื่นปี" ณ ปลายทางของการเดินทางอันแสนยาวนานและยากลำบาก ในที่สุดอัศวินผู้ฟันฝ่าข้ามทุ่งน้ำแข็ง ก็ค้นพบป่าศักดิ์สิทธิ์อีกแห่งที่ยังไม่ถูกทำลาย นักบวชที่ควรจะรับใช้ต้นไม้สีขาวหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ภูตที่ตั้งตัวเป็นราชาเกาะอยู่บนกิ่งไม้ที่ทูตศักดิ์สิทธิ์จากไป นั่นคือข้ารับใช้ที่เฝ้าปกปักสถานที่แห่งนี้ตามคำสั่งเสียของนายเก่า เป็นแจ็คฟรอสต์ที่ชื่นชอบการหยอกล้อ และกลั่นแกล้งผู้คนที่หลงทาง ไม่ว่าอัศวินจะอ้อนวอนอย่างไร และผ่านบททดสอบที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ และเป็นไปไม่ได้มากมายมาได้อย่างไร ราชาภูตผู้ยิ่งใหญ่ดุจขุนเขา กลับยังคงบ่ายเบี่ยงสารพัด ไม่ยอมให้อัศวินเหยียบย่างเข้าสู่ส่วนลึกของป่าศักดิ์สิทธิ์ ด้วยเหตุนี้ เพื่อแย่งชิงกิ่งไม้ทองคำที่ใช้ต้านทานภัยพิบัติ เพื่อให้นครร้างในโลงศพได้ฟื้นคืนขึ้นมาอีกครั้ง การประลองที่ไร้ซึ่งวาจาจึงได้เปิดฉากขึ้น ท่ามกลางซากปรักหักพังที่หล่อหลอมขึ้นจากน้ำแข็ง คมดาบและเกล็ดน้ำแข็งสอดประสานกัน จนเกิดเป็นสายลมรุนแรงอันหนาวเหน็บ จนกระทั่งปลายดาบของอัศวินตวัดมงกุฎของราชาภูตจนร่วงหล่น และอ้อนวอนขอให้มันมอบกิ่งไม้ทองคำ เพื่อกอบกู้อาณาจักรอีกครั้ง แต่ทว่า เมื่อคมดาบที่ปะทะพัวพันกันสิ้นสุดลง ความจริงหลังจากพายุหิมะสลายไป กลับหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูก กิ่งไม้ทองคำอันเป็นอมตะในคำทำนายนั้น ถูกแสงเหนืออันบ้าคลั่งแทรกซึมมาช้านาน ท่ามกลางวันเวลาอันแสนยาวนาน กระแสอันเชี่ยวกรากของภพแห่งแสง ได้ชะล้างไออุ่นสุดท้ายแห่งมนุษยชาติ และพลังชีวิตของแมกไม้ไปจนหมดสิ้น หลงเหลือเพียงท่อนไม้แห้งเหี่ยวสีขาวห้อยอยู่บนกิ่งไม้ ไร้กำลังที่จะแบกรับคำอธิษฐานที่จะสร้างสรวงสวรรค์ขึ้นมาใหม่ได้อีก ภูตแห่งน้ำแข็งและหิมะไม่อาจเข้าใจได้ว่า ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์และพรนั้น ได้ดับสูญไปพร้อมกับความฝันของเจ้านายคนก่อนเนิ่นนานแล้ว มันเพียงปฏิบัติตามคำสาบาน คอยปกป้องสุสาน ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกมองว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เฉกเช่นวันวาน เมื่อโยนดาบยาวทิ้งลงใต้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ผุพัง อัศวินผู้พลัดถิ่นก็หลุดหัวเราะออกมาโดยไม่รู้ตัว ท้ายที่สุดสรวงสวรรค์ที่ถูกปิดผนึก ก็ไม่อาจคงอยู่ชั่วนิรันดร์ เฉกเช่นเดียวกับที่เหล่าทวยเทพไม่อาจช่วยชีวิตตนเองให้รอดได้ อัศวินละทิ้งความคิดหมกมุ่นที่จะกอบกู้อาณาจักร ก้าวสู่เส้นทางกลับบ้านที่ไม่รู้จัก และมุ่งหน้าไปยังดินแดนทางใต้ที่พายุหิมะโหมกระหน่ำ ในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่นั้น เขาจะนำพาผู้รอดชีวิตชาว Arcadia ที่เต็มใจออกจากเมืองร้างเหล่านั้น มุ่งหน้าไปยังเบื้องหน้าบัลลังก์ของเจ้าแห่งหอคอยสูงทางตอนใต้ผู้ยิงศรปราบมังกรร้าย เพื่อแสวงหาที่พักพิงแห่งใหม่ แน่นอนว่า ราชาแจ็คฟรอสต์ผู้ร่าเริงไม่ได้ล่วงรู้ถึงเรื่องราวทั้งหมดนี้ เพียงยอมรับความพ่ายแพ้ของตนอย่างสงบ มันได้มอบกิ่งไม้ทองคำที่ไร้ซึ่งพลังเทพให้แก่แขกผู้จากไป อวยพรให้มนุษย์ธรรมดาที่เปราะบางและต่ำต้อย ได้ค้นพบรุ่งอรุณแห่งชีวิตใหม่ และเฝ้าหวังว่าสักวันหนึ่ง ผู้สร้างที่พาแจ็คฟรอสต์มาตั้งถิ่นฐาน ณ ที่แห่งนี้ จะได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางกลับบ้านเช่นเดียวกัน... |
2 responses to “Golden Frostbound Oath”
This bow somehow looks like Sigewinne’s signature…
Looks like a recoloured Amos’ Bow to me but maybe they both are.