 | Name | จดหมายที่ฝังไว้ในแคปซูลกาลเวลา |
| Type (Ingame) | ไอเทมเควสต์ | |
| Family | Non-Codex Series, Non-Codex Lore Item | |
| Rarity |  |
Item Story
| คนรุ่นหลังที่รัก ดีใจมากที่คุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้ พวกเราใช้ศาสตร์โครงสร้างที่ล้ำสมัยที่สุด ใช้ปฐมพลังของโลกมาเก็บรักษาแคปซูลกาลเวลานี้ ในเมื่อคุณอ่านมาถึงตรงนี้ได้ ก็แสดงว่าพวกคุณควบคุมธาตุบริสุทธิ์ที่แฝงอยู่ในดินแดนได้อย่างอิสระแล้ว เชื่อว่าพวกคุณคงอยู่ในยุคสมัยที่สว่างไสวและรุ่งโรจน์ยิ่งกว่านี้แน่ ๆ ตอนนี้เป็นปีที่สิบนับตั้งแต่ Hyperborea ได้เริ่มต้น "แผนการสรวงสวรรค์" ไม่เหมือนบรรพบุรุษที่จมอยู่กับความงมงายและความป่าเถื่อน หมอบคลานอยู่แทบเท้าทูตสวรรค์ นี่คือยุคสมัยของความก้าวหน้าอันยิ่งใหญ่ เพื่อสร้างโลกให้เป็นสรวงสวรรค์ที่เป็นของมนุษย์อย่างพวกเราเพียงผู้เดียว ตระกูลทั้งหมดมารวมตัวด้วยกัน ภายใต้การนำของผู้นำทางแห่งรุ่งอรุณและนักบุญผู้สูงส่ง ทุกวันพวกเราก็จะเข้าใกล้เป้าหมายนี้มากกว่าวันก่อน ๆ... พวกเรากำลังค้นหาความลับของชีวิต หลังจากการทดลองอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดพวกเราก็ได้ครอบครองศาสตร์โครงสร้าง ในการตัดแต่งและขัดเกลาเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต ตอนนี้ มนุษย์รุ่นใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นหลังจากการ "ปรับแต่ง" ใช้แค่เจตจำนงของตัวเองก็ควบคุมพลังธาตุได้แล้ว ดาวเคราะห์อันเก่าแก่ดวงนี้ ได้เก็บซ่อนพลังอันยิ่งใหญ่ที่ยากจะจินตนาการไว้ ส่วนประตูของมันก็กำลังเปิดกว้างให้พวกเรา สักพักพวกเราก็จะกลายเป็นเจ้าของดินแดนในที่สุด ในยุคสมัยของพวกคุณ คงจะพัฒนาดาวเคราะห์ดวงนี้ที่เป็นอู่ข้าวอู่น้ำของมนุษย์ได้อย่างเต็มที่แล้วสินะ? ไม่ว่าเป็นคนที่ธรรมดาขนาดไหน ก็ใช้พลังของธาตุได้อย่างอิสระ ไม่ต้องพึ่งพาของขวัญจากสวรรค์ ก็ผลิตอาหารได้มากพอ ทำให้สิ่งมีชีวิตบนพื้นดินไม่ต้องหิวโหย บางทีพวกคุณอาจค้นพบความลับดั้งเดิมที่พวกเราไม่อาจรู้ได้ จึงสับเปลี่ยนระหว่างสสารและพลังงานได้ตามใจชอบ แค่หนึ่งความคิด ก็สร้างโลกทั้งใบได้ พวกเรากำลังใช้ศาสตร์จักรกลใหม่ล่าสุดสร้างหอคอยสูงเสียดฟ้า เป็นหอคอยที่สูงมาก ราวกับว่าถ้ายื่นมือไปก็ฉีกกระชากท้องฟ้าได้ เจ้าแห่งแดนสวรรค์ที่บรรพบุรุษของพวกเราเคยบูชาดั่งเทพเจ้า พวกเราก็จะเคาะประตูของมัน มันจะคิดยังไงกับเรื่องนี้กันนะ? จะทึ่งกับความก้าวหน้าอันรวดเร็วของพวกเรา หรือโกรธแค้นเพราะการล่วงเกินของพวกเรา? ไม่ว่ายังไงก็ไม่สำคัญ เพราะศรยักษ์ที่พวกเราสร้างขึ้น ก็พร้อมจะปกป้องอารยธรรมของพวกเราอยู่ทุกเมื่อ ในยุคสมัยของพวกคุณ มนุษย์คงจะก้าวข้ามขีดจำกัดของม่านฟ้าไปแล้วสินะ? เรือเหาะที่สร้างด้วยศาสตร์จักรกล คงโบยบินอยู่ท่ามกลางหมู่ดาวได้อย่างอิสระและสำรวจจักรวาลที่แท้จริงได้แล้วใช่มั้ย? บางทีพวกคุณอาจได้ไปยังดาวบ้านเกิดของนักบุญผู้สูงส่ง แล้วเรียนรู้องค์ความรู้ที่อารยธรรมของดาวเคราะห์ดวงอื่นสั่งสมมาหมื่นล้านปี มุ่งหน้าสู่เขตดวงดาวที่พวกเราไม่อาจสังเกตเห็น ไปจนถึงรุดหน้าไปนอกจักรวาล เทียบกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ที่พวกคุณจะสร้างขึ้น ทุกอย่างบนดาวเคราะห์อันเล็กจ้อยนี้ดูจะเล็กน้อยมาก พวกเราอิจฉาพวกคุณจากใจจริง จงมุ่งหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้งสู่อนาคตอันรุ่งโรจน์ เพื่อความจริงและความก้าวหน้าเถอะ! |
And here i hoped Wolfs gravestone would still be a great fit. Both in vanity and practice.