 | Name | บันทึกของ Brahe I |
| Type (Ingame) | ไอเทมเควสต์ | |
| Family | Non-Codex Series, Chevalmarin Amusement Park Commemorative Map | |
| Rarity |  |
Item Story
| ... ห้องสมบัติก็จัดเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่ได้เพื่อน ๆ วีเซลตัวน้อยพวกนี้มาช่วย ฉันก็ไม่รู้ว่าจะขน Iron Coin มากมายขนาดนี้เข้ามาที่นี่โดยไม่ให้ใครรู้ได้ยังไง ดังนั้น เพื่อระลึกถึงผลงาน (และความเหนื่อยยาก) ของพวกมัน ต่อไปจะเรียกเจ้าตัวเล็กพวกนี้ว่า "วีเซลจอมฉก" แล้วมอบตำแหน่ง "สมาชิกกองโจรล่าสมบัติอย่างเป็นทางการ" ให้พวกมันเลยดีกว่า! ...ล้อเล่นน่ะ ถ้าคุณ Alia ในปรโลก รู้ว่าฉันตั้งชื่อแปลก ๆ แบบนี้ให้วีเซลป่า คงจะโกรธจนกระโดดออกจากเสาศักดิ์สิทธิ์ Embla มาต่อยฉันแน่ จะตั้งชื่อนี้ไม่ได้เด็ดขาด... เว้นแต่ว่าวันหน้าตอนที่ฉันเขียนบทกวีก็ยังคิดชื่ออื่นไม่ได้จริง ๆ หรือไม่อาจใช้ชื่ออื่นมาคุมจังหวะและฉันทลักษณ์ได้จริง ๆ ต้องบอกเลยว่า ท่านพ่อมีสายตาที่ดีมากในเรื่องการซ่อนเงินเก็บส่วนตัว... ที่นี่น่ะอย่าว่าแต่ถูกค้นพบโดยบังเอิญเลย ถ้าไม่มีคำชี้แนะ แม้แต่วีเซลป่าก็คงมุดเข้ามาไม่ได้ น่าเสียดาย สายตาของเขามักจะมองเห็นแค่ในระยะสั้น ๆ ขนาดถูก Rotwang หลอกใช้ซะขนาดนั้น ก็ไม่เคยสงสัยเขาเลยสักนิด ตอนนั้นเงินเก็บส่วนตัวที่เขาซ่อนไว้ที่นี่ถูกขโมยไป เพราะ Avrelian กับ Silvestr สองคนนั้นมาล้วงความลับจากฉัน... โอ้ท่าน Tsaritsa ตอนนั้นฉันเพิ่งห้าขวบ ทั้งสองคนมาล้อมหน้าล้อมหลังแยกกันเล่นเป็นตัวดีตัวร้าย ใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็งเพื่อล้วงความลับจากเด็กห้าขวบ นี่มันใช่ความคิดที่มนุษย์ปกติจะคิดออกมาได้จริง ๆ เหรอ? อย่าว่าแต่มนุษย์เลย นี่มันใช่ความคิดที่ภูตผีปกติ, ญิน, Seelie, Specter, Lochfolk, Tainted Hydro Phantasm หรือวิญญาณอะไรก็ตามจะคิดออกมาได้จริง ๆ เหรอ? สมแล้วที่เป็นทายาทศักดิ์สิทธิ์แห่งลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็ง ช่างไร้ศีลธรรมจริง ๆ... ทำให้ฉันโดนท่านพ่อตำหนิอย่างหนักถึงสามวัน แม้แต่แผนการพักร้อนที่ Petrichor ที่เคยรับปากฉันไว้ก่อนหน้าก็ล่มไปด้วย ถึงแม้ว่าหลังจากนั้นที่นั่นจะล่มไปจริง ๆ ก็เถอะ ที่น่าโมโหยิ่งกว่าคือ ก่อนหน้านี้ที่คุยกับ Silvestr เรื่องนี้ เขาก็บอกว่าเขาจำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นหลอกฉันยังไง จำได้แค่ว่าตอนนั้น Avrelian บอกว่าจะทำให้เด็ก ๆ ใช้ชีวิตมีความสุขมากขึ้น ฉันเข้าใจความคิดและการกระทำของพวกเขาสองคนดี เอาทรัพย์สินที่ท่านพ่อกอบโกยมาคืนให้เด็ก ๆ ที่น่าสงสารพวกนั้น เดิมทีก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุดแล้ว... แต่ต้องใช้ฉันเป็นทางผ่านจริง ๆ เหรอ ทั้งสองคน? ยิ่งไปกว่านั้น... แม้แต่ Silvestr ก็คงไม่รู้เรื่องนี้ด้วย... เงินเก็บส่วนตัวพวกนั้นที่พวกเขาแสร้งเป็นโจรที่ปล้นคนรวยช่วยคนจน แล้วขโมยไปอย่างเอิกเกริกพวกนั้น ไม่เกินสามวัน ท่านพ่อก็กอบโกยจากที่อื่นคืนมาได้ตั้งสองเท่า ผู้ได้ผลประโยชน์ที่อวดอ้างว่าตัวเองสูงส่งพวกนั้น มักจะหาเงินได้โดยไม่ต้องลงแรงอะไร ส่วนนายหน้าที่ช่างประจบสอพลอ แถมยังอ้วนพุงพลุ้ยก็มักจะใช้เรื่องนี้มาพิสูจน์ความขยัน และสติปัญญาที่ติดตัวมาแต่กำเนิดของเจ้านาย... ไม่งั้นพวกเขาจะร่ำรวยขนาดนี้ได้ยังไงกัน? เกมปล้นคนรวยช่วยคนจนมีแต่จะทำให้โซ่ตรวนของคนจนยิ่งหนักขึ้น ก็เหมือนที่น้องสาวผู้หม่นหมองซะจนน่ากลัวของคุณ Alia เคยบอกฉันไว้ ไม่ว่าเป็นน้ำบริสุทธิ์จากความปรารถนาดีแค่ไหน พอตกลงบนผืนดินที่ชั่วร้าย ที่งอกเงยออกมาก็เป็นได้แค่เมล็ดพันธุ์แห่งความชั่วร้าย หลังจากนี้ Avrelian คงจะเข้าใจเรื่องนี้ แต่สรวงสวรรค์ของเขา... ไม่ว่าเขาจะคิดว่ามันอยู่บนพื้นดินยังไง... ก็ยังห่างไกลจากผู้คนที่ยากจนอย่างแท้จริงพวกนั้นมาก สุดท้ายแล้ว จะทำยังไงให้คนที่ไม่เคยสัมผัสความปรารถนาดีใด ๆ ซ้ำยังถูกเหยียดหยามและทำร้ายเชื่อว่า เขาควรรักเพื่อนบ้านของเขา หรือแม้แต่รักศัตรูของเขา? ไม่ว่า Avrelian หรือคุณ Alia ก็ไม่เคยตอบคำถามนี้ ทั้งสองคนเป็นคนดี มักจะคิดว่าผู้คนดีกว่าเนื้อแท้ของพวกเขา เชื่อว่าคุณธรรมและอุดมการณ์จะเอาชนะความคิดชั่วร้ายที่เกิดจากสภาพแวดล้อมได้ น่าเสียดาย ฉันเป็นเพียงชนชั้นสูงที่เห็นแก่ตัว ไม่ได้ใจดีเหมือนพวกเขา (Avrelian ก็คงจะคิดแบบนี้เหมือนกัน... สุดท้ายแล้วในสายตาเขา ชนชั้นสูงที่เรียกได้ว่าใจดีในโลกนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบก็น่าจะมีแค่คนเดียวละมั้ง) สิ่งที่ฉันได้เห็นมาไม่อาจทำให้ฉันมั่นใจว่า จะมองธาตุแท้ของมนุษย์ให้สวยงามได้ การเสียสละของคุณ Alia ผ่านไปเพียงสิบกว่าปี พวกโจรที่กระจัดกระจายกันไปก็เริ่มบิดเบือนคำพูดของ Avrelian อย่างไร้ยางอาย เพื่อแก้ต่างให้การกระทำอันโหดเหี้ยมที่ปล้นผู้บริสุทธิ์ของพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้าที่หาเช้ากินค่ำ หรือแรงงานทาสที่อดมื้อกินมื้อ ในคำพูดของพวกเขา ก็อาจเป็น "สุนัขรับใช้ของขุนนาง" "คนทรยศที่หันหลังพี่น้องและเพื่อนบ้าน" ได้ จึงสมควรถูกพวกเขา "ปล้นคนรวยช่วยคนจน" คนรุ่นก่อนจะใช้อุดมการณ์อันสูงส่งเอาชนะความชั่วร้าย โจรที่อ้างว่าตัวเองเป็นผู้สืบทอดก็จะชูธงเดียวกัน แล้วประกาศว่าผู้ต่อต้านพวกเขาคือศัตรูของอุดมการณ์อันสูงส่งนั้น เป็นความชั่วร้ายที่เคยถูกเอาชนะมาแล้ว ฉันส่งโจรพวกนั้นที่ใช้ชื่อของ Reed Miller ทำเรื่องชั่วร้ายและกดขี่ผู้ใช้แรงงานไปที่ดวงตาแห่ง Kratti เพื่อให้ไปเป็นเพื่อนกับฝูงปลาไปอีกนานแสนนานได้... แล้วฉันก็ทำแบบนั้นไปแล้วด้วย แต่หลังจากฉันจากไปล่ะ? ใครจะรับประกันได้ ว่าอุดมการณ์อันสูงส่งในอดีตพวกนั้น จะไม่ถูกบิดเบือนกลายเป็นอาชญากรรมที่แม้แต่ฉันก็ไม่อาจจินตนาการได้? Al-Ahmar รับประกันไม่ได้ Erinnyes รับประกันไม่ได้ Xbalanque รับประกันไม่ได้ ชนชั้นสูงในราชวงศ์ของ Mondstadt รับประกันไม่ได้ ผู้นำพิธีแห่งลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็งรับประกันไม่ได้ แม้แต่ "จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller" ที่เป็นแค่ชื่อปลอมก็ไม่มีทางรับประกันได้ ความชั่วร้ายมาจากมนุษย์ฉันใด ก็เหมือนน้ำผึ้งมาจากผึ้งฉันนั้น ฉันไม่ใช่ทั้ง Avrelian แล้วก็ไม่ใช่ Silvestr ยิ่งไม่ใช่คุณ Alia ที่ทำให้ฉันหลงใหล ฉันทำอย่างพวกเขาไม่ได้ ที่ฝากความหวังทั้งหมดไว้กับธาตุแท้ของมนุษย์ ฉันไม่อยากให้ชื่อของจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller ต้องหายไปจากประวัติศาสตร์ แล้วถูกผู้คนลืมเลือนทั้งแบบนี้ แต่ฉันก็ยิ่งไม่อยากให้ชื่อนี้... รวมถึงอุดมการณ์ที่มันเคยเป็นตัวแทน... ถูกคนชั่วในรุ่นหลังบิดเบือน แล้วถูกผู้คนเกลียดชัง ดังนั้น ที่ฉันคิดได้มีเพียงวิธีเดียว นั่นคือปล่อยให้อุดมการณ์ฝังอยู่ในประวัติศาสตร์... ใช้เรื่องราวที่ขัดแย้งกันเอง ขบขันไร้สาระแต่ดึงดูดความสนใจมากมาย มาลบล้างความหมายของอุดมการณ์ทั้งหมด เหลือไว้เพียงตำนานอันยิ่งใหญ่ ทำให้คนพวกนั้นที่แอบอ้างชื่อของพวกเราไปทำเรื่องชั่วร้าย ไม่ถูกมองว่าเป็นนักอุดมการณ์ที่จริงจัง มีแต่จะถูกมองว่าเป็นแฟนหนังสือผู้ไร้เดียงสาที่จมอยู่กับจินตนาการอันสวยหรู ความโลภมักจะอยู่ได้นานกว่าอุดมการณ์เสมอ อย่างน้อยฉันก็เชื่อแบบนั้น ขอแค่เรื่องเล่าของ "สมบัติอันยิ่งใหญ่" ยังคงแพร่หลาย ก็มักจะมีนักพนันที่ปรารถนาจะร่ำรวยในชั่วข้ามคืน พูดชื่อของจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller อยู่ซ้ำ ๆ ไม่หยุด ชื่อที่ไร้พิษภัย ทำให้คนยากจนหัวเราะได้อย่างเต็มที่ ทำให้พวกเขากล้าจะเผชิญหน้ากับวันพรุ่งนี้ขึ้นมาได้บ้าง ก็ดีกว่าธงที่ถูกคนชั่วนำไปแสวงหาผลประโยชน์ ถ้าผู้ต่อต้านรุ่นหลังต้องการธงใหม่จริง ๆ สุดท้ายพวกเขาก็จะพบผู้กล้าในยุคสมัยของพวกเขา... แล้วชื่อของผู้กล้าคนนั้น ไม่ว่ายังไงก็ไม่ควรเป็น "จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller" ... |
And here i hoped Wolfs gravestone would still be a great fit. Both in vanity and practice.