 | Name | Uzak Kuzeyin İlahileri (I) |
| Type (Ingame) | Görev Eşyası | |
| Family | Book, Uzak Kuzeyin İlahileri | |
| Rarity |  | |
| Description | Donuk Ayın Çocuklarının nesilden nesil aktardığı, rahibe Ehrnrooth tarafından derlenmiş bir ilahi kitabı. İçeriği ve bahsettiği ayinlerin çoğu uzun zaman önce kullanımdan kalkmış. |
Item Story
| Giriş Ey dudaklar, ilahiler söyleyin benim için, Kuzeyin kadim öğütlerini fısıldayın. Yurdumdan, doğduğum topraklardan ayrıldım ve savruldum uzaklara... Sürükleniyorum adımın bilinmediği, çoktan unutulmuş çorak diyarlarda... Kasvetli tundralar derin sularda huzur bulur, karlar dans eder binlerce göl üzerinde. Yine de ay ışığı aydınlatır yolumu, rüzgarlar alıp götürür yüzümdeki kederi. Ayın toprağı ilk öpüşünü anlatayım, şeytan ordularını kovan dizeleri haykırayım. Överim gürül gürül akan nehirleri ve alabildiğine uzanan zirveleri. Överim Seutervoinen'in tunç zırhlı gemisini ve Ianikuinen'in kırılmamış altın oklarını. Lanetler olsun Pakkaisukko'nun hain planına ve Pohjola'nın felaketine. Duam, Gökten inen kutsal bir sözdür elçiler tarafından atalarıma fısıldanan. Ancak kader geçici bir düş gibidir nihayetinde ve ölüm, berrak sular gibi tüm gözleri yutar. Ay ışığı göklerdeki zindanında kaldığı müddetçe, dönemem yuvama yakında olsa bile. Altın ışığın yemyeşil tepelerden parladığı, gümüşi şafak yıldızlarının çamları süslediği o yere. Hyperborea'nın varisleri, bu şarkıyı dinleyin ve hızlıca kazıyın zihinlerinize. Ne kurnaz tilkinin yollarında yürüyün ne de büyük ayının mağrur kudretine imrenin. Fakat ilahiler ve Runo yankılandığı sürece, uzak Kuzey ve baharlar baki kalacak. Yakarış İlahisi I: Pitkamoonen, Yedi Felaketin Efendisi (Yaz gün dönümü. Sezonun ilk buğday başağını yakın ve adağa şunları ekleyin: bir tavuk, bir öküz, buğday taneleriyle aynı ağırlıkta yılan safrası ve ████ hayvanının █████ akıtılmış yedi bardak kan. Başrahibe, tanrıyı memnun etmek için Runo'yu yedi kez okur ve hayvanların iç organlarıyla kehanette bulunur.) Ey Göklerin Yüce Efendisi, acımasız ve yenilmez olan, Tüm Varlıkların Babası ve Tüm Tanrıların Anası, Bu adakları kıskançlığını yatıştırmak için sunuyoruz sana, yeter ki gazabın yeryüzünü yakıp kavurmasın. Ey fevri Kanatlı Olan, ulusları yerle bir eden amansız kral, boyun eğmez kalbin tanrısı, Ey cinsiyeti meçhul tanrı, ölümlüler diyarından ve en uzak kuzeyin çocuklarından yüz çevirmen için yalvarıyoruz sana. Kadim kanunların düzenini paramparça ettin, ölümlülere sığınak sundun ve üstüne onları ███. Ebedi olanların kadim meskenlerini sarstın, onların kanatlarını ███ ve ███ yerle bir ettin. Sen öç tanrısısın, intikamla yanıp tutuşan bir ilahsın. Senin iraden ayın altında mutlaktır, asla çiğnenemez. Kılıcın gökte ve yerde ███, kötülerin ve masumların ███ kurutup içer. Ey ██ ve ██ kralı: Tanrılar senin önünde sadece birer ölümlüdür, ölümlüler ise böcekten farksızdır. Adını anmaya kimse cüret edemez, zira onu bilen herkesi ██ edersin. Fakat ey saf ve gazap dolu tanrı, bu adağı kabul buyurman için sana alçak gönüllülükle niyaz ederiz. Dileriz Donuk Ay, getireceğin felaketlerden bizi sakınsın ve sonsuz ızdırap yazgısından esirgesin. (Rahibe Ehrnrooth'un Notu: Bu ayin, beş asır önce ilk Ay İlahicisi Aila'nın emriyle kaldırıldı. İlgili kayıtlar doğruysa duanın karartılmış kısımları kasten sansürlenmedi. Aksine, Başrahibenin Yedi Felaketin tanrısını kışkırtmaktan sakınmak için belirsiz bir tonda okuması gerekiyordu.) Yakarış İlahisi II: Maadteraahka, Yaşamın Annesi (Bir çocuk dünyaya geldiğinde kutsal taşa bir tutam deniz tuzu adağı sunulur. Rahibe Yardımcısı veya daha üst rütbedeki ruhbanlar, yeni doğan bebeği Kış Buzotu demlenmiş ılık suda yıkamadan evvel Runo'yu dört kez okurlar.) Duy beni ey yüce Maadteraahka, tanrıların ve ölümlülerin annesi, Hyperborea'dan Sal Vindagnyr'a dek herkes saygı gösterir merhametine. Genç kadınları gözetir, acılarını dindirir ve güvenli doğumlar yaptırırsın onlara. Doğumla neşelenir, mehtaplı küreye hayat bahşeder, doğada filizlenen her şeyi beslersin. Ey suların annesi, gürleyen kadim okyanusa kalp bahşeden tanrı, senindir bu dünyadaki tüm kuşlar, canavarlar ve balıklar, zira sensin onlara can veren. İlahi iradenle bir çömlekçi gibi yoğurursun ölümlü bedenleri. Bu yüzden yalvarırım sana, bu yeni doğan evladı sağlık, cesaret ve bilgelikle kutsayasın. (Rahibe Ehrnrooth'un Notu: Bu ayin, beş asır önce ilk Ay İlahicisi Aila'nın emriyle kaldırıldı. Artık onun yerine, Rahibe Yardımcısı veya daha üst rütbedeki bir ruhban "Yeni ay yolunu aydınlatsın" der. Bu, çocuğun mehtaplı kürenin kirinden korunması amacını taşır.) Yakarış İlahisi III: Tuonetar, Yeraltı Diyarının Annesi (Sonbahar hasadında, o yıl ölenlerin sosyal konumlarına göre hayvanlar kurban edilir. Kurbanlar özenle oyulmuş, tekne şeklindeki tahta veya bronz kaplara konulur ve yakılmadan önce, bir Rahibe Yardımcısı veya daha üst rütbeli bir ruhban her hayvanın gözlerini oyarak yeraltı diyarının hanımına sunar. Gözleri koyu bir bezle örtülü Başrahibe ise, tanrıçayı memnun etmek için Runo'yu dört kez okur ve hayvanların iç organlarıyla kehanette bulunur.) Ey ölümün Hanımı, ağırkanlı ve ifadesiz olan, Ey yeraltı diyarının karanlık leydisi, kasvetli, suskun ve korkutucu Tuonetar! Kibirli ve saygısız olandan iğrenirsin, kaçış yoktur senin elinden. Hem mütevazı kulübelere hem de yaldızlı tahtlara basmıştır ayakların. Halk korkar senden, zira her şeyi görür, işitir ve yargılarsın. Sınırsız lütfun ve kapsayıcı doğan için tazim ederiz sana. Tüm canlıların kaderi yalnızca senin ellerindedir ve yakarışlar ne denli coşkulu olursa olsun, kayıtsız kalırsın. Yine de ey soylu ve ulu tanrıça, biliriz ki merhamet ve nezaket senin doğanda vardır. Tıpkı atalarımıza ızdıraplarından kurtuluş bahşettiğin gibi, Ey ölümün hanımı, ay altındaki tüm kaderleri bilen sen, kabul et şu mütevazı adağımızı. Uzak kuzeyin torunları sana yalvarıyor, mademki altın soy senin koynuna geri döndü, bizi ölüler diyarının karanlık sularından geçir ve sonsuza dek rüyasız bir uykuya yatır. (Rahibe Ehrnrooth'un Notu: Bu ayin, beş asır önce ilk Ay İlahicisi Aila'nın emriyle kaldırıldı. Bir Donuk Ay müridi öldüğünde, sosyal statüsüne bakılmaksızın, Rahibe Yardımcısı veya daha üst rütbeli bir ruhban, "Yeni ay seni huzur kıyısına çıkarsın." der. Ardından sade ve ciddi bir cenaze töreni yapılır.) Yakarış İlahisi IV: Laimelea, Zamanın Annesi (Kış Gün Dönümünde, yılın önemli olaylarının yazılı olduğu bir kumaş yakılır, külleri ise saf su dolu gümüş bir kaba toplanır. Başrahibe, Runo'yu dört kez okur ve rüzgar esmeye başladığında, ilahi varlığı onurlandırmak için Yeşil Armayı kutsanmış karışımla mesheder.) Ey saf ve ebedi Zamanın Annesi, hiç doğmamış ve hiç ölmeyecek olan hükümran, Her şeyi yaratır ve her şeyi yok edersin. Her şeyi hatırlar ve unutulmalarına izin verirsin. Sen ki doğduğun anda kendini de yarattın ey yüce anne, Sen, o sonsuz akışın içindeki tek durağanlık, tanrıların kutsal avlusundaki tek yabancısın. Hapsedilmiş dört ayı koruyasın. Hapsedilmiş dört ayı koruyasın. Sen, tanrıların kutsal avlusundaki tek yabancı, o sonsuz akışın içindeki tek durağanlıksın. Ey yüce anne, sen ki doğduğun anda kendini de yarattın, Her şeyi hatırlar ve unutulmalarına izin verirsin. Her şeyi yaratır ve her şeyi yok edersin. Ey hiç doğmamış ve hiç ölmeyecek olan hükümran, saf ve ebedi Zamanın Annesi! (Rahibe Ehrnrooth'un Notu: Bu duanın anlamı karartılmıştır ve burada anlatılan ayin bilinen tarihsel kayıtlarla çelişmektedir. Beş asır önce Ay Hanımı'nın doğumuyla ortaya çıkan Yeşil Arma adı verilen Kutsal Ağaç, bu olaydan önceki ayin tasvirlerinde yer almamalıdır. Bu ayinlerin bahsi geçen başka bir metin bulunmadığından, bu bir yazım hatası olarak kabul edilir. Yine de metnin aslına sadık kalmak adına bu pasaj değiştirilmeden korunmuştur.) Yakarış İlahisi V [Eksik] |
吓哭了